เรื่องแรกมักจะประหลาดเสมอ

เสี่ยวหลี่กำลังทุกข์ใจเกี่ยวกับการเขียนนวนิยายของเธอในร้านกาแฟ จนได้พบกับชายหนุ่มชื่ออาเหวิน เขาสนใจในผลงานของเสี่ยวหลี่อย่างมาก ทั้งสองเริ่มต้นการสนทนาที่ลึกซึ้ง เมื่อการสนทนาเดินหน้า เสี่ยวหลี่พบว่าความรู้สึกดีๆ ต่ออาเหวินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาแบ่งปันความฝันและความหลงใหลของกันและกัน เมื่อสิ้นสุดการสนทนา อาเหวินได้ให้กำลังใจเสี่ยวหลี่ให้เขียนต่อไป และตั้งตารอที่จะอ่านนวนิยายของเธอ การพบกันครั้งนี้ไม่เพียงแต่ให้แรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ของเสี่ยวหลี่ แต่ยังจุดประกายความหวังใหม่ในใจของเธอ