บทที่ 7｜จุดเปลี่ยน

หัวใจของเอลาร่าเต้นแรงเมื่อเธอถอยออกจากแท่น หัวของเธอหมุนวนไปด้วยความหมายของการทะเลาะกันของพวกเขา ดวงตาของไอเดนเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่น ไฟที่เธอทั้งชื่นชมและกลัว หัวใจเต้นเบา ๆ ปล่อยแสงอันลึกลับไปทั่วห้อง แต่แสงนั้นกลับทำให้ความไม่แน่นอนของเธอเพิ่มมากขึ้น เธอรู้สึกถึงน้ำหนักของการเลือกของพวกเขากดทับเธอ เหมือนกับก้อนหินที่เรียงรายอยู่ตามผนังของห้องโบราณ "เอลาร่า ได้โปรด!" เสียงของไอเดนตัดผ่านความคิดของเธอ ความหงุดหงิดของเขาไหลออกมา "เราไม่สามารถเสียเวลาได้! พวกขโมยจะกลับมา แข็งแกร่งกว่าก่อน เราต้องใช้พลังของหัวใจเดี๋ยวนี้!" "แต่คุณคิดว่าเราสามารถควบคุมมันได้จริง ๆ หรือ?" เธอตอบกลับด้วยเสียงที่สั่นไหวจากความสงสัย "เราแทบไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร ถ้ามันทำให้เราล้มเหลวล่ะ? ถ้ามันกลืนกินเราล่ะ?" ไอเดนหายใจเข้าลึก ๆ ท่าทางของเขานุ่มนวลลงเล็กน้อย แม้ว่าดวงตาของเขายังคงเปล่งประกายด้วยความเข้มข้น "นั่นคือความเสี่ยงที่เราต้องรับ เราไม่สามารถลังเลได้แม้แต่เสี้ยววินาที ทุกช่วงเวลาที่เราลังเลคืออีกช่วงเวลาที่พวกขโมยกล้าหาญขึ้น และผู้บริสุทธิ์ต้องทนทุกข์มากขึ้น เราต้องลงมือทำ" เอลาร่ามองลงไปที่หัวใจ สัมผัสกับลวดลายที่ซับซ้อนที่แกะสลักอยู่บนพื้นผิวด้วยนิ้วมือของเธอ "ถ้าเราถูกกำหนดให้ไม่ใช้พลังของมันล่ะ? ถ้ามันเป็นพลังของธรรมชาติ ไม่ใช่เครื่องมือ?" ไอเดนก้าวเข้ามาใกล้ เสียงของเขาลดลงเป็นเสียงกระซิบที่ลับเฉพาะ "ถ้ามันคือสิ่งที่เราต้องการเพื่อฟื้นฟูความสมดุลล่ะ? ถ้ามันรอเราเพื่อปลดล็อกศักยภาพที่แท้จริงของมัน?" ขณะที่พวกเขายืนอยู่บนขอบของการกระทำ ความทรงจำเกี่ยวกับการเดินทางของพวกเขาผุดขึ้นในสายตาของเอลาร่า: ความกลัวและการทำลายล้างที่เกิดจากพวกขโมย ความเจ็บปวดที่สลักอยู่บนใบหน้าของผู้บริสุทธิ์ เธอรู้สึกถึงการกระตุ้นในหัวใจของเธอ เรียกร้องให้ปกป้องผู้ที่ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ แต่ความกลัวในการใช้พลังของหัวใจนั้นลอยอยู่เหนือเธอ "เราต้องเข้าใจสัญลักษณ์ก่อน" เธอยอมรับในที่สุด คำพูดหลุดออกมาอย่างรวดเร็ว "ถ้าหัวใจเชื่อมโยงกับความสมดุลของโลกของเรา เราต้องเรียนรู้ภาษาของมันก่อนที่เราจะกล้าพูดมัน" ไหล่ของไอเดนตกลงเล็กน้อย ความผิดหวังปรากฏในสายตาของเขา "ตกลง แต่เราไม่สามารถใช้เวลานานเกินไป ฉันจะสำรวจผนังด้านตะวันตก คุณตรวจสอบด้านใต้ อาจมีเบาะแสเพิ่มเติม" เอลาร่าพยักหน้า รู้สึกขอบคุณสำหรับการประนีประนอม แต่ยังคงรู้สึกถึงน้ำหนักของการทะเลาะกันก่อนหน้านี้ ขณะที่พวกเขาแยกจากกัน ความตึงเครียดในอากาศยังคงอยู่เหมือนพายุที่อยู่ห่างไกล เธอหันความสนใจไปที่ผนังด้านใต้ที่สว่างไสวด้วยแสงจากหัวใจ ก้อนหินถูกปกคลุมด้วยฝุ่นและอายุ แต่เมื่อมองใกล้ ๆ เธอสามารถมองเห็นลวดลายเบาบางที่คล้ายกับสัญลักษณ์เดียวกันที่ประดับอยู่บนพื้นผิวของหัวใจ เธอสัมผัสเส้นสายด้วยนิ้วมือ รู้สึกถึงการเต้นของพลังงานที่ดูเหมือนจะสอดคล้องกับการมีอยู่ของเธอ ทุกการขีดเขียนจุดประกายความเข้าใจในใจของเธอ เผยให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างสัญลักษณ์และเศษซากของตำนานที่เธอได้สะสมมาหลายปี ทันใดนั้น เสียงของไอเดนก้องจากอีกด้านของห้อง "เอลาร่า! คุณต้องดูสิ่งนี้!" เอลาร่ารีบไปข้างเขา ความอยากรู้ของเธอถูกกระตุ้น เขายืนอยู่ต่อหน้าลวดลายที่ลึกซึ้งมากขึ้นบนผนังด้านตะวันตก สัญลักษณ์ใหญ่และซับซ้อนกว่าที่เธอเคยเห็นก่อนหน้านี้ พวกมันดูเหมือนจะบอกเล่าถึงวัฏจักร: ดวงอาทิตย์ที่สว่างไสวให้ทางแก่ดวงจันทร์ที่มืดมิด คลื่นที่กระแทกเข้ากับชายฝั่ง และพายุที่โหมกระหน่ำกับความนิ่งเงียบ "พวกมันเชื่อมโยงกัน" ไอเดนกล่าวด้วยความตื่นเต้นที่พุ่งพล่านในเสียงของเขา "อันนี้ที่นี่ มันแสดงถึงวัฏจักรของการฟื้นฟู การทำลายและการเกิดใหม่ มันเหมือนกับว่าพวกมันกำลังเตือนเราเกี่ยวกับความสมดุลของพลัง" ดวงตาของเอลาร่ากว้างขึ้น หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยการตระหนักรู้ "ดังนั้นหัวใจไม่ใช่แค่แหล่งพลังงาน; มันเป็นตัวแทนของวัฏจักรของโลกของเรา ถ้าเรานำมันมาใช้โดยไม่เข้าใจ เราอาจทำให้วัฏจักรเหล่านี้เสียหายโดยสิ้นเชิง!" "ถูกต้อง!" ไอเดนตอบด้วยความกระตือรือร้นที่ติดเชื้อ "แต่เราต้องใช้มันเพื่อฟื้นฟูสิ่งที่สูญหายไป เราไม่สามารถให้ความกลัวควบคุมการตัดสินใจของเราได้" เธอหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกระหว่างความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นและความกลัวที่หลอกหลอนของสิ่งที่ไม่รู้ "แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราควรทำอะไร? เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่ากำลังฟื้นฟูความสมดุลแทนที่จะสร้างความยุ่งเหยิงมากขึ้น?" ไอเดนวางมือบนไหล่ของเธอ ทำให้เธอรู้สึกมั่นคง "เราพึ่งพาสัญชาตญาณของเราและสิ่งที่หัวใจเปิดเผยให้เราเห็น ร่วมกันเราสามารถตีความสัญลักษณ์เหล่านี้ได้ เราต้องเชื่อมั่นในตัวเอง" ทันใดนั้น เสียงคำรามต่ำ ๆ ดังก้องไปทั่วห้อง ส่งแรงสั่นสะเทือนไปยังพื้นดินใต้เท้าของพวกเขา หัวใจของเอลาร่าหยุดเต้น "นั่นคืออะไร?" ดวงตาของไอเดนหันไปที่ทางเข้า "มันฟังดูเหมือนพวกเขากลับมา! เราต้องตัดสินใจ เอลาร่า!" ลมหายใจของเอลาร่าเร่งขึ้นเมื่อคลื่นของความกลัวซัดเข้ามา พวกเขายืนอยู่ที่ทางแยกของการกระทำ พร้อมที่จะหนี สู้ หรือเจาะลึกลงไปในสัญลักษณ์ หัวใจเต้นอีกครั้ง ราวกับรู้สึกถึงความเร่งด่วนของสถานการณ์ของพวกเขา "เราไม่สามารถให้พวกขโมยเอานี่ไปจากเราได้!" ไอเดนตะโกนด้วยอะดรีนาลีนที่ไหลผ่านเส้นเลือดของเขา "เราต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาโดยตรงหรือหาวิธีปกป้องหัวใจ!" เอลาร่ารู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้นในตัวเธอ กระตุ้นให้เธอทำการกระทำ ตัวเลือกนั้นหนักหน่วงอยู่บนบ่าของเธอเมื่อแรงสั่นสะเทือนเพิ่มขึ้น สะท้อนถึงความยุ่งเหยิงที่พวกเขากำลังจะเผชิญ พวกเขาจะเผชิญหน้ากับพวกขโมยโดยตรง เสี่ยงทุกอย่างเพื่อพลังของหัวใจ หรือสำรวจสัญลักษณ์ต่อไป หวังว่าจะปลดล็อกความลับที่อาจเปลี่ยนกระแสของการต่อสู้? เมื่อเวลาผ่านไป เอลาร่ารู้ว่าพวกเขาต้องเลือกอย่างชาญฉลาด แสงจากหัวใจส่องสว่างเหมือนสะท้อนถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขา กระตุ้นให้พวกเขายืนหยัดต่อสู้กับความมืดที่เข้ามาหรือเจาะลึกลงไปในสิ่งที่ไม่รู้ หวังว่าจะใช้พลังที่สามารถช่วยหรือทำลายโลกของพวกเขาได้.